دره شهیدان
روز دوشنبه 28 بهمن ماه 87 مصادف با اربعین حسيني فرصتی شد تا یکبار دیگر قبور مطهر امامزادگان مدفون در دره شهیدان (گوشه) را زیارت كرده و خاطراتی که از گذشته هاي دور داشتم زنده كنم هر چند که اینبار طی سفر را پیاده تجربه کردم فاصله زمانی 5 ساعت از بی راهه های کوهستانی که در گذشته های دور اهالی به دلیل نبودن جاده و وسیله نقلیه مناسب از آن عبور مي كردند مدت زمان رفت و برگشت به اين مكان مقدس را شامل گرديد . هر چند که شجره نامه معتبری در آن مکان وجود نداشت تا هویت مدفونين را برايم مشخص کند اما وضعیت جغرافیائی منطقه حکایتی از مظلومیت مدفونین در آن مکان و ستمی که بر آنها روا شده دارد ، خصوصا که در سال ۱۳۸2 تعداد ۵ شهید گمنام نیز در جوار آنها مدفون شده اند . حکایت این ۵ شهید به لحاظ مظلومیتشان و غربتشان و اینکه از کدام دیارند و مادران و پدران داغدارشان چه روزها را شب و چه شبها را روز کرده اند و می کنند ، کم از مدفونین قبلی ندارد .
سالها بود که دیگر این مکان را ندیده بودم اما گذشته های نوجوانی را به یاد دارم که هر روز جمعه های اواخر بهار و اوایل تابستان مردم ساده زیست شهرمان با تهیه مقداری غذا و فراهم کردن بساط چای ، سوار بر ماشینهای قدیمی کرایه ای می شدند و یک روز را برای زیارت و سیاحت در این مکان سپری می کردند .صدای شر شر آب در جویبارها و آواز جیر جیرکها خاطراتی بود که از قدیم در دفتر خاطرات ذهنم ثبت شده بود . حوض آبی که در وسط مزرعه مجاور آرامگاه قرار داشت و جولانگاه جوانان و پسر بچه ها برای آبتنی بود دیگر اثري از آن بجاي نمانده . از درختان تنومند و زيباي دره به جز چند تنه خشكيده هيچ اثري باقي نمانده است . بوي طبخ غذاي زوار در نيم روز و خطاي چشم از حركت آب در سر بالائي در اين دره زيبا خاطراتي است كه مردم گلپايگان در اذهان خود مرور ميكنند اعتقادات مردم گلپایگان به تقدس این مکان تا جایی بوده که علاوه بر پیاده رفتن به آنجا در نزدیکی های آرامگاه ، کفشها را از پا در آورده و پابرهنه بقیه مسیر را طی می کرده اند
در حال خاضر در روزهای مناسبت دار مسیر هموار و آسفالته این مکان شاهد تردد خودروهای زیادی است که سرنشینان آن به سرعت خود را به آنجا می رسانند و تنها چند لحظه کوتاه زیارت مختصری و مجددا با سرعت هر چه تمامتر به شهر بر می گردند که البته زندگی ماشینی مانع از ثبت هر خاطره ای برای بازبینی زمانهاي بعد مي گردد
