وقتي كه چشمام روي هم بسته ميشه
وقتي دلم از زمونه خسته ميشه
چشمامو دريا ميكنم عقده هامو وا ميكنم
ياد قديما ميكنم يادش بخير يادش بخير
با بچه هاي كوچه مون با چادر مادرامون
گوشه يك پياده رو
ياد محرم كرده بوديم تكيه علم كرده بوديم
يادش بخير يادش بخير
همه پيرهن مشكي به تن، سينه و زنجير مي زدند
يه قلب كوچيك تو سينه، مست و خريدار حسين ( ع )
نوشته بود رو پرچم ها
عباس علمدار حسين (ع)
عباس علمدار حسين (ع)
از كوچيكيم تا به حالا سرا پا احساسم من
تموم عالم ميدونند هلاك عباسم من
