تبليغاتX
يادداشت هاي يک آخاله
   
<  آخاله دات کام  |  تماس با من  |  درباره من  |  خانه  >

لينکدوني

آخاله دات کام

سوتي هاي روشنفکري

خاطرات آمحَرضا

كل كل هاي آخاله

مظاهر

خبرگزاري گلپايگان

قزقون گلپايگون

بچه كنكوري سابق

تاريخچه شهر گلپايگان

نگراني

نقاشي استاد كرمي



بازديد کننده







   

86/12/26
سنت ها را تلخ نکنیم
                                           

مراسمی به جا مانده از ایرانیان باستان که در غروب آخرین سه شنبه قبل از آغاز  سال نو برگزار میگردد را چهارشنبه سوری گویند. از زمان تقسیم ماه های سال شمسی به ازائ هر ماه ۳۰ روز جمع روزهای سال ۳۶۰ روز بوده که با گردش انتقالی زمین به دور خورشید اندکی بیش از ۵ روز تفاوت داشته است در ایران باستان توسط زرتشتیان در پنج روز باقیمانده که جزء ایام سال محسوب نمی شده مراسم مختلفی از جمله خانه تکانی را در برنامه روزمره خود قرار می دادند از آن جمله خانه تکانی دل و پاک کردن آن از یلیدی ها در برنامه آنها قرار داشته است از آنجائیکه خانه تکانی دل عملی فیزیکی نبوده و تخیل وجود دیو پلیدی در وجود انسانها حس می شده لذا با روشن کردن آتش اعتقاد درونی خود را مبنی بر بیرون رفتن دیو پلیدی از جسم و روان ارضاء می کردند مراسم زرتشتیان توسط اعراب که بر آنان مسلط شده بودند منع شده بود و زرتشتیان را به جهت انجام آن آزار می دادنداز طرفی چون اعراب  اعتقادی غلط از نحسی  روز چهارشنبه  در فرهنگشان جا خوش کرده بود . زرتشتیان از این اعتقاد غلط آنان  استفاده نموده و به این بهانه مراسم خود را دقیقا در شب چهارشنبه آخر سال قرار دادند تا ضمن استحمار اعراب دوران جاهلیت مراسم کهن نیاکان خود را پاینده نگه دارند و بدینسان این مراسم از آن زمان چهارشنبه سوری نام گرفت ایرانیان با روشن کردن آتش که مظهر پاکی و نابودی تاریکی می باشد دیو پلیدی و ناپاکی را از خود دور می کردند آنان با اعمال نمادین همچون آتش زدن بوته و پریدن از روی آن . مراسم کوزه شکنی . فال گوشه نشینی . قاشق زنی و تقسیم آجیل  از گذشته دور این مراسم را با پا داشته اند و تا به امروز مسیر پر فراز و نشیبی را طی کرده است در حال حاضر  روشن کردن لاستیک فرسوده خودروها .انفجار نارنجک و ایجاد مزاحمت برای کودکان و سالخوردگان و بپا کردن سر و صدا و ویراج موتور سواران و بستن باتون نظامیان در امر برخورد با خاطیان فضائی متعفن از لحظات پایانی سه شنبه هر سال  به فرهنگ ایرانیان باستان به زور تزریق شده است و جای آن سنت زیبا به این اعمال زشت تبدیل شده است به طوری که هیچکس از افرادی که دست به این چنین اعمال   نا بخردانه می زنند از پیشینه چهارشنبه سوری اطلاعی ندارند و متاسفانه تعدادی ازخانواده ها نیز بااین اداب و رسوم آشنائی ندارند چگونه است تا با فرهنگ سازی این سنت زیبا را آنگونه که بوده است برگزار کنند. شاید نیروی انتظامی اولین اقدام را که اطلاع رسانی از پیشینه این مراسم زیبا بوده است را در سال جاری بصورت محدود انجام داده که خود جای تقدیر دارد



نظرات شما

a لينک اين نوشته| ساعت  17 



86/12/18
رادیو نفتی اولین رادیوی شهرمان ( قسمت دوم )
 

                          

نسل اول رادیوها  قبل از اختراع ترانزیستور که نقش مهم و اساسی را در دستگاه های صوتی ایفا میکند  بوسیله فیلامان و لامپهای ال۰کترونی یا (لامپ خلاء) برای تقویت امواج و صدا استفاده می شده است . این لامپها با جریان الکتریسیته فعال میگردد که ایجاد  الکتریسیته  خود  داستانهای مفصلی  دارد .  تولید الکتریسیته برای استفاده روشنائی برای اولین بار در گلپایگان ( بنا بر تحقیقات جزئی) توسط شخصی به نام آقای انتظاری ، با نصب یک دستگاه ژنراتور بر روی یک مولد دیزلی  تاسیس  میگردد  که  فقط شبها از ابتدای شروع تاریکی تا نیمه شب   ( حدود ۵/۱۱ شب )   برای خانه های معدودی از شهروندان روشنائی مختصری با استفاده از لامپهای کم مصرف  ( معمولا ۲۵ و ۶۰ وات ) تامین می کرده است و البته استفاده از این پدیده تنها برای خانواده های مرفه ( که آبگوشت خود را با آبلیموصرف میکرده اند) مقدور بوده است لازم است توضیحی از افراد مرفه و غیر  مرفه شهر نیز بیان نمایم . یکی  از  معلمان  دوره دبیرستان در کلاس درس عنوان می نمود که فاصله  بین فقیر و غنی شهر  در گذشته  تنها  به نوع مصرف چاشنی آبگوشت بوده است که مرفهین از ( آبلیمو ) و مستضعفین از ( پیاز ) استفاده میکرد ه اند . تقریبا مثل این دوره و زمانه !!! .. لذا بعضی از خانواده ها ی مرفه  جسارت  به  خرج  داده  و رادیو را نیز بصورت پنهانی در خانه های خود داشتتند که تنها شبها قابل استفاده بود هم به دلیل استفاده از یرق   (حاج انتظاری )  به عنوان منبع تغذیه الکتریسیته و هم چون امواج تنها از موج (  SW  )  پخش میگردید ، در روز امکان دریافت امواج میسر نمی شد . این رادیوها  با استفاده از آنتنهای بسیار بلند سیمی که بصورت عمودی شبها بر روی پشت بامها بر افراشته می شد ، صدای ایران که از( بی سیم ) شهر تهران بصورت زنده پخش برنامه داشت با پارازیتهای بسیار تا حدودی قابل دریافت بود ( در پست قبلی عنوان نمودم که در حال حاضر و در عصر ماهواره ها هنوز گلپایگان نحوه دریافت  صدای  اصلی  رادیو  ایران  را با همان کیفیت ۷۰ سال پیش دریافت می کند ) .. بعضی از خانواده ها رادیو نفتی را در برنامه زندگی خود قرار داده بودند این رادیوها که تولید مشترک روس و هند بود تعدادی محدود ( به دلیل اعتقادات مذهبی آن زمان ) وارد ایران شده بود که علاوه بر استفاده روشنائی از آن ،  دستگاهی ،  انرژی حرارتی را به انرژی  الکتریکی  تبدیل   می نمود و لامپهای (خلاء) موجود در این رادیو امواج را به کمک آنتنهای فوق الذکر دریافت و پخش می نمود
اولین رادیوی آشکار در گلپایگان به سالهای
۱۳۲۰ ، زمانیکه متفقین ایران را اشغال کرده بودند بر می گردد کنجکاوی و نیاز مردم به کسب اطلاعات از وضعیت جنگ جهانی دوم و اشغال ایران و نبود وسایل ارتباظی سریع حضور یک رادیوی صندوقی از نوع فبلامان (لامپی) در قهوه خانه   (جواد قهوه چی ) که در حد فاصل میدان فردوسی و سه راه آیت اله سعیدی فعلی در تنها خیابان شهر قرار داشت ، از ابتدای غروب با روشن شدن برقها ، جمعیت زیادی را به قهوه خانه فوق الاشاره می کشاند . ساعتها با این رادیو کلنجار میرفتند تا شاید بتوان قسمتی از اخبار مربوطه را از رادیو دریافت نمایند اغلب اوقات در هنگام پخش اخبار ، صدای رادیوهای کشورهای عربی بر صدای ایران غلبه می نمود که این مورد باعث مکدر شدن اوقات مشتریان قهوه خانه میگردید . آنچه مردم را به وجد می آورد صدای جادوئی بود که از این صندوق پخش می گردید  اغلب  مراجعه  کنندگان  تنها  به  جهت   دیدن این دستگاه به قهوه خانه مراجعه میکردند و بدینسان اولین رادیوی شهرمان در این قهوه خانه علیرغم مخالفتهای زیاد شروع به کار نمود  

 از اشغال ایران به وسیله متفقین و اولين هو اپیمای شهرمان که بی ارتباط به انتخابات مجلس نیز تمی باشد   در پست بعدی ایجاد خواهد شد / از کجا معلوم شاید در گذشته  ،گلپایگان دارای فرودگاه هم بوده است !!!



نظرات شما

a لينک اين نوشته| ساعت  0 



86/12/09
رادیو نفتی ( قسمت اول )
 

                                 

                                      

 

خاطراتی از اولین رادیو ی شهرمان به روایت پدرم با عنوان ( رادیو نفتی ) مد نظر است  و این عنوان نیاز به یک مقدمه از و ضعیت کنونی  پخش صدای رادیو در شهرمان دارد . در قسمت اول به این مهم پرداخته و  در پست بعدی مطلب مربوط به اولین رادیوی گلپایگان ارایه خواهد شد

 

 
ساخت رادیو به اوایل قرن بیستم تعلق دارد یکی از شگفتی های بشر که تصورش در سالهای قبل از ۱۹۰۰ میلادی غیر ممکن بود هم اکنون با گذشت اندکی بیش از یکصد سال ، فن آوری اطلاع رسانی به اوج خود رسیده است  . بسیاری از وسایل این گونه بعد از رادیو همچون گرامافون ، گرام ،ضبط و پخش صوت ، ویدئو  و دیگر وسایل ارتباطی قدیمی به سرعت کاربری اصلی انها رو به افول رفته و یاجایگاه خود را ازدست داده و جایگزین مناسبتر اختراع شده است و این سیر تکامل همچنان ادامه دارد اما رادیو  همچنان محبوبیت خود را حفظ و مقام اول اطلاع رسانی آسان و فراگیر را در اختیار دارد .
در چند ساله گذشته سازمان صدا و سیما با ایجاد شبکه های مختلف رادیوئی تحولی عظیم در این رسانه مردمی به وجود آورده است رادیو صدای ایران ، رادیو فرهنگ ، رادیو جوان ، رادیو ورزش ، رادیو معارف ( فارسی و انگلیسی) ، رادیو قرآن ، رادیو سلامت ،رادیو پیام و دهها شبکه رادیوئی دیگر همچنان به طور شبانه روزی فعال بوده و هر کدام به خواست مخاطبان  خود به تولید برنامه های مفید مشغول می باشند
از این مجموعه رادیوئی بانوع پخش  FM  ، سهم شهر ما (گلپایگان ) که در مرکز جغرافیائی ایران قرار  دارد  بسیار محدود و اندک می باشد به غیر از رادیو معارف و رادیو جوان که با کیفیتی بسیار نا مطلوب و با قطعی زیاد دارای مخاطبان خاص می باشد از پخش صدای دیگر رادیوها در این شهر خبری نیست تنها رادیوی قابل دسترس همیشگی  در این شهر رادیو (پیام ) مخصوص شهر تهران است که هیچ ارتباطی به شهر کوچک ما ندارد و مخاطبان آن دائما از وضعیت ترافیکی  بزرگراه مدرس و زیر پل کریم خان و ... کسب اطلاع می کنند  معلوم نیست به چه منظور به جای انعکاس صدای رادیو ایران ( صدای ملی کشورمان) و  صدای رادیو فرهنگ یکی از اصیل ترین رادیوهای موجود می باید اطلاعات دودزا و مشکلات متعدداین کلان شهر به اعصاب مردم گلپایگان تزریق گردد  لابد مسئولین شهر تهران قصد دارند با این رادیو به ساکنان گلپایگان بفهمانند که شهر خودشان خوب است و به تهران مهاجرت نکنند !!  شاید تنها فایده این رادیو همین مطلب باشد  . آنهائی که تمایل دارند رادیو صدای ایران را بشنوند  مجبورند از رادیوهای قدیمی با موج ( AM) از مركز استان مركزي ( اراك) با كيفيت نامطلوب و با پارازيت زياد این صدا  را دريافت نمايند . معلوم نيست چه كسي متولي اين كار است و چرا مردم فهیم و با فرهنگ این شهر  باید از شنیدن برنامه هائی که همگی تولید صدای جمهوری اسلامی ایران است محروم باشند روی آوردن جوانان به برنامه های مخرب ماهواره ای و استفاده غیر اخلاقی از فن آوری بلوتوث و دیگر انحرافات را چه کسانی پاسخ می دهند قطعا تنوع فرستنده های رادیوئی می تواند این انحرافات را کمتر کند . کو ، گوش شنوا؟ !!! 



نظرات شما

a لينک اين نوشته| ساعت  18 




آرشيو

خرداد 1387

اردیبهشت 1387

فروردین 1387

اسفند 1386

آذر 1386

آبان 1386

تیر 1386

فروردین 1386

اسفند 1385

بهمن 1385

دی 1385

آذر 1385

آبان 1385

مهر 1385

اردیبهشت 1385

فروردین 1385

اسفند 1384

بهمن 1384

آذر 1384

آبان 1384

مهر 1384

شهریور 1384

مرداد 1384

تیر 1384

خرداد 1384

اردیبهشت 1384

فروردین 1384

اسفند 1383

بهمن 1383



Copyright © 2005 Akhale All rights reserved.