خواستم چيزي ننويسم  از اينكه روزي را  و هفته اي را  به نام مبارك معلم  آراسته اند . آخه در برابر استاداني همچون آقاي علي اكبر جعفري نوشتن مطلب آن هم از جنس  معلمي اش خيلي کار آسانی نیست .سال گذشته نوشتيم  خيلي بهمون چيز گفتنداز اينكه انتقاد كرديم . اخه من فقط بلدم انتقادكنم و ايراد بگيرم در28 سال تدريس نتوانستم از كارم  راضي باشم  معلمي سخت است و كار هركس از جمله من نيست . از اينكه هیئت محترم مجریه مصوبه اي را به عنوان هديه تقديم معلمان كردخيلي مايوس شدم . چنین متصور است که کسی که در شغل شریف معلمی بوده باشد در این هیئت حضور ندارد . آنها در حالي كه ظاهرامي دانند توان يك معلم بيش از 24 ساعت تدريس در هفته نيست ميزان اضافه تدريس معلمان را كه در مواقع  اضطراري ماهيانه حد اكثر60 ساعت تعيين شده است  را  نا محدود اعلام كرده و ديگر كاري به اينكه بازدهي چگونه است ندارند.آنها عجولانه براي ايجاد اشتغال گام به عقب مي گذارند و جواناني كه مدارج بالاي دانشگاهي را  طي نموده و تشنه 12 ساعت تدريس هفتگي براي امرار معاش هستند و اغلب با انگيزه كا ر كردن نا اميدانه در انتظار فرجي  هستند را حس نمي كنند . تصميم شتاب زده فوق شايد  با تصميم  نسنجيده استفاده زنان از ورزشگاه ها براي تماشاي ورزشهاي مردانه فقط به خاطر نمايش  دفاع  از   حقوق زنان تفاوت چنداني نداشته باشد آنها بايد به خوبي مي دانستند كه هر تصميمي را با موانع و مشکلات جامعه سازگار كنند آنگاه سخن بگويند  . تصميم اخير هزارها فرصت شغلي  را از دست داده و آموزش در مدارس با  ساعات تدريس نا محدوددرهفته به  عنوان هديه روز معلم معلوم نیست   ره به کجا دارد...  نخیر آخرش معلم نشدیم